منظومه ی شمسی ما

                                                                ستاره ی صبح و غروب

در بعضی مواقع سال درست قبل از طلوع خورشید یا بعد از غروب آن به راحتی می توانید زهره را با چشمان غیر مسلح ببینید . بسیاری از ستاره شناسان با توجه به زمان ظاهر شدن آن در اسمان آن را ستاره ی صبح یا ستاره ی غروب می نامند بعد از خورشید و ماه زهره درخشان ترین چیز در آسمان است.

                                                                               جو متراکم

چو زهره بسیار ضخیم است . آن بیشتر از گاز های دی اکسید کربن ساخته شده است و آنقدر متراکم است که مانند یک وزنه ی بزرگ به سطح آن فشار می آورد .

منظومه ی شمسی ما

                                                                             زهره

این سیاره بسیار به زمین شبیه است ودر فاصله ی 108 کیلومتری به دور خورشید می چرخد در سطح نسبتا" سافش چندین منطقه وجود دارد که مانند قاره های روی زمین است  

منظومه ی شمسی ما

                                                          سیاره ی کوچک

عطارد در مقایسه با اکثر سیارات دیگر منظومه ی شمسی کوچک است . فقط پلوتون کوچکتر از عطارد است. قطر عطارد 4880 کیلو متر است . قطر زمین تقریبآ 3 برابر آن است.

                                                گرما وسرما

عطارد آنقدر به خورشید نزدیک است که دمای روز آن به 447 درجه ی سانتی گراد می رسد این بیش از 4 برابر دمای آب جوش است اما در شب دما در شب تا منفی 183 جه ی سانتی گراد افت می کند . بعضی از شکاف ها ی روی کوه های عطارد آنقدر عمیق هستند که نور خورشید هرگز به ته آن نمی رسد تا آنها را گرم کند بنابر این بسیار سرد می مانند

منظومه ی شمسی ما

                                             باد خورشیدی

خورشید به طور داییم از ذراتی نامریی را در تمام جهت ها به فضا می دهد این باد خورشیدی نامیده می شود  باد خورشیدی همیشه به زمین برخورد می کند اما شمامتوجه نمی شوید زیرا نیرو های مغناطیسیه زمین انرژی آن را منحرف و یا جذب می کند وقتی این ذرات نزدیک قطب های شمال و جنوب زمین به دام می افتند نمایش زیبایی از نور ایجاد می کنندکه شفق نامیده می شود در شمال این نور شفق شمالی ویا نور شمالی و در جنوب این نور شفق جنوبی ویا نور جنوبی نامیده می شود

منظومه ی شمسی ما

                                          گاز های درخشان

اغلب ابرهایی از گاز های درخشان درست در بالای سطح خورشید،لکه های خورشیدی را احاطه کرده اند که مشعل خورشیدی نامیده می شوند. حلقه های عظیمی از گاز به نام زبانه ی خورشیدی با سرعت 600 کیلومتر در ثانیه از سطح خورشید بلند می شود. انفجار تشعشع ها (امواج انرژی که توسط خورشید تولید می شود که فوران خورشیدی نام دارد حتی شدد تر و دیدنی تر است.

                                                                 

منظومه ی شمسی ما

                                      خورشید چقدر بزرگ است؟

از یک طرف تا طرف دیگر خورشید حدود 40 میلیون کیلو متر است درون آن بیش از یک میلیون ستاره به وسعت زمین جای می گیرد اما در مقایسه با بعضی ستارگان در عالم هستی خورشید اصلآ ستاره ی بزرگی نیست گاهی اوقات در سطح خورشید قسمت های کوچک تاریکی دیده می شود که لکه های  خورشیدی نامیده می شوند اینها مناطقی از سطح خورشیدندکه نسبت به اطرافشان کمی خنک ترند . گاهی اوقات لکه های خورشیدی به هم می پیوندند و بسیار بزرگ می شوند بزرگ ترین لکه های خورشیدی که تاکنون دیده شده است منطقه ای به وسعت 18130 میلیون کیلو متر مربع را پوشانده است.

منظومه ی شمسی ما

                                                                               خورشید

     خورشید هم مانند تمام ستاره گان دیگر مانند گوی عظیمی از گاز های در حال انفجار است.

درون آن ذراتی ریز به نام اتم هیدروژن با یکدیکر ترکیب می شوند و گازی دیگر به نام هلیوم را تشکیل می دهند.به این فرایند پیوند هسته ای یا فوزیون نامیده می شودو مقادیر عظیمی از گرما و نور از خود آزاد می کند که همان تابش نور خورشید است که بدون آن زندگی بر روی کره ی زمین نمی تواند وجود داشته باشد

کهکشان(توضیح خلاصه)

بجز خورشید 2تا 6 هزار ستاره ای که بدون استفاده از تلسکپ و در طول سال در آسمان دیده  می شوند،

خارج از منظومه ی شمسی قرار دارند . اما همه ی این ستاره ها متعلق به مجموعه ی بسیار بزرگی به نام کهکشان راه شیری اند که میلیارد ها ستاره دارد و منظومه ی شمسی ما ، تنها نقطه ی کوچکی از آن است

 کهکشان، مجموعه ستاره هایی است که دور یک مرکز می چرخند .در خارج از کهکشان شیری هم   کهکشان  های متعددی    وجود  دارد                                                                                                                                                                                                                                           

منظومه ی شمسی به چه بزرگی است؟

 

فاصله ی دو سر مدار دورترین سیاره یعنی پلوتوحدود 15 میلیاردکیلومتراست پس بزرگی منظومه ی شمسی همین مقدار است.

 

تولد منظومه ی شمسی

1.حدود5 میلیارد سال پیش، منظومه ی شمسی در برابر پهناور از غبار و گاز تشکیل شد.این نوع توده های گاز و غبار فراوان است اصطلاحا سحابی نامیده می شود که در فضا وبین ستارگان گسترده اند

2.بعضی از قسمت های این توده ی ابر و غبار در اثر نیروی جاذبه به یکدیگر چسبیدند و به مرور زمان، تشکیل یک توده ی متراکم کروی شکل را دادند

منظومه ی شمسی

هر روز خورشید از شرق آسمان به سمت غرب ان حرکت می کند.

چنین به نظر می رسد که خورشید به دور زمین در گردش است، در حالی که عکس این قضیه صادق است و زمین به دور خورشید می گردد. زمین جزیی ازخانواده ی خورشید یا منظومه ی شمسی است. زمین یکی از نه سیاره ای است که پیرامون خورشید در گردشند.

 

مقدمه

ستاره ها و سیاره‌های بزرگ از تراکم گازها و غبارهای میان ستاره‌ای ایجاد می‌گردند و علت آن همان نیروی جاذبه موجود بین ذرات منفرد است و چون نیروی جاذبه متوجه به مرکز جسم جذاب است، لذا پدیده‌های تراکمی الزاما کروی هستند. شکل زمین کمی از کرویت انحنا داشته و قرص مشتری در قطبین فشرده است. در کهکشان ستارگان زیادی موجودند که به علت دوران سریع آنها نمی‌توان شکل آنها را دقیقا مشخص کرد.