منظومه ی شمسی ما

   سياره نپتون

 

حركات بي‌نظمي كه در مسير مدار سياره اورانوس مشاهده شد دانشمندان را بر آن داشت كه به وجود سيارة ديگري پي ببرند. نپتون تقريباً با مداد و كاغذ كشف شد. سياره نپتون از بسيار جهات شبيه به سياره اورانوس است.

قطر آن در استوا به 49 هزار و در نواحي قطبي به 48 هزار كيلومتر مي‌رسد در فاصله‌اي بطور متوسط 4 ميليارد و 495 ميليون كيلومتر از خورشيد قرار گرفته است، و با سرعت 5/5 كيلومتر در ثانيه حركت مي‌كند. يكسال اين سياره حدود 165 سال طول مي‌كشد، درحاليكه در هر 16 ساعت و 6 دقيقه يكبار به دور محور خود مي‌چرخد. سفينه و يا جبر، 6 قمر ديگر را علاوه بر 2 قمري كه از زمين كشف شده بود مشاهده نمود. اين سياره دورافتاده را 3 حلقه احاطه نموده است.

حلقه بيروني بيشتر شبيه پاره‌هايي از يك قوس است و حلقه نزديك به سياره قطري حدود 2500 كيلومتر را داراست، ممكن است مابين حلقه‌ها مواد غباري نازكي قرار داشته باشد، بيروني‌ترين قمر سياره نپتون در فاصله 5 ميليون و 511 هزار كيلومتري آن قرار دارد. بزرگترين قمر نپتون قطري معادل 2720 كيلومتر دارد.

رنگ اين سياره از درون تلسكوپ كمي آبي رنگ بوده و داراي سه لكه روشن و دائمي است، جو اين سياره را گازهايي همچون متان و هيدروژن تشكيل داده و بسيار فعال و پرسرعت به دور سياره مي‌چرخند.

اين سياره از ميدان مغناطيسي نسبتاً قويي برخوردار است. محورهاي مغناطيسي آن با محورهاي جغرافيائي داراي اختلافي حدود 50 درجه دارد و به نظر مي‌رسد اين سياره نيز مانند اورانوس در حال تغيير مكان جابجايي قطبي است.

چرخش قمرهاي مهم نپتون مانند «تريتون» و «نرييد» كه برخلاف گردش محور نپتون به دور آن مي‌چرخند. سبب شده دانشمندان حدس بزنند كه پس از پيدايش منظومه شمسي اين قمرها به اسارت نپتون درآمده است.

 

منظومه ی شمسی ما

       اورانوس

 

هفتمين سياره از خورشيد، سياره اورانوس است كه در فاصلة متوسط دوميليارد و 870 ميليون كيلومتري خورشيد قرار گرفته است. سياره‌اي است كه براي نخستين بار ويليام هرسل انگليسي آن را در سال 1781 درون تلسكوپ خود يافت. او متوجه شد كه يك ستاره‌اي را مشاهده مي‌كند كه داراي قطر كوچكي است و او را در ترديد فرو برد. تحقيقات بعدي او سبب شد هفتمين سياره را كشف كند. اين سياره هر 84 سال يك بار يك دور به گرد خورشيد مي‌چرخد. و اين مدار طولاني را با سرعت 8/6 كيلومتر در ثانيه طي مي‌كند. اين سياره نيز گازي بوده و در مدت 17 ساعت و 5 دقيقه يك بار به خود مي‌چرخد. از نكات جالب اين سياره انحراف زياد محور اين سياره است. محور شمالي جنوبي اين سياره 98 درجه نسبت به حالت عمود بر صفحه گردش آن است، بنابراين قطب شمال آن رو به خورشيد است و نيمي از يك سال آن شب در قطب جنوب است. استواي اين سياره از مناطق سرد آن به شمار مي‌رود.

به نظر مي‌رسد جو سياره از گازهاي متان، آمونياك تشكيل شده و رنگ سبز آن كه از درون تلسكوپ به چشم مي‌خورد نتيجة وجود گاز متان است، قطر استوايي سياره حدود 51500 كيلومتر و قطر قطبي آن بيش از 49 هزار كيلومتر است. دماي سطحي آن از 200 درجه سانتيگراد زير صفر كمتر بوده و نور ضعيف خورشيد اندكي سطح آن را روشن مي‌كند.

تاكنون براي اين سياره 5 قمر در نظر گرفته مي‌شد كه از زمين قابل رؤيت است (به كمك تلسكوپ). ليكن سفر سفينه و يا جر2ـ10 قمر ديگر را در اطراف اين سياره كشف نمود. در نهايت در دو سال گذشته 6 قمر ديگر هم براي اين سياره كشف شده است.

 

 

منظومه ی شمسی ما

 

زحل ـ زيباترين سياره منظومه شمسي

 

زحل اندكي كوچكتر از مشتري ششمين سياره از منظومه شمسي است. گاليله نخستين كسي بود كه اين زيباترين جرم آسماني را رويت نمود. زحل با حلقه‌هاي اطرافش زيبايي دوچنداني را براي خود تدارك ديده است. اين سياره گازي، 95 بار بيشتر از زمين جرم دارد و حجم آن 752 بار از زمين افزون‌تر است. چگالي آن برعكس خيلي كم و حدود 7/0 است داراي 30 قمر در اطراف حلقه با فواصل متفاوت قرار دارد. بطور متوسط يك ميليارد و چهارصد و بيست و هفت ميليون كيلومتر از خورشيد فاصله دارد، ليكن در حداكثر فاصله به 5/1 ميليارد كيلومتري از خورشيد مي‌رسد. اين سياره با سرعت 6/9 كيلومتر در ثانيه بر مدار خود به گرد خورشيد در مدت 5/29 سال (10759 روز) مي‌چرخد. سرعت گريز سياره به 6/35 كيلومتر در ثانيه رسيد. قطر اين سياره به 120 هزار كيلومتر مي‌رسد.

اين سياره به سرعت به دور خود مي‌چرخد و يك شبانه روز آن 10 ساعت و 15 دقيقه در نواحي استوايي به طول مي‌انجامد ولي نواحي قطبي آن به 10 ساعت و 40 دقيقه مي‌رسد. ناحيه استوايي سياره به علت سرعت زياد حالت تورم پيدا كرده و نواحي قطبي آن پَخ در آمده است. به همين علت قطر استوايي آن 6/120 هزار كيلومتر و قطر قطبي آن 000/108 كيلومتر است.

اين سياره علاوه بر تعداد زيادي قمر در اطراف خود، حلقه‌هاي زيادي آن را احاطه كرده است.

دانشمندان معتقدند در سيارات كه مواد موجود در حلقات به سبب گرانش داخلي، كم‌كم متراكم شده و قمر آن سياره را ايجاد نموده است، ليكن هرگاه گرانش قوي‌تر سياره مانع از تراكم مواد درون حلقه‌ها بشود، حلقه به صورت قمر در نخواهد آمد.

دانشمندان وجود حلقات اطراف زحل را به اين ترتيب توجيه مي‌كنند:

ـ حلقه‌ها از بالاي جو فوقاني سياره شروع شده و تا حدود 230 هزار كيلومتري سياره امتداد يافته‌اند، ضخامت آنها نسبت به وسعت حلقه‌ها بسيار ناچيز است (حدود 160 كيلومتر) اين حلقات از قطعات يخ، (متان يخ زده ـ آب يخ زده و يخ خشك ) و هزاران هزار قطعه سنگ و سنگريزه تشكيل شده‌اند.

منظومه ی شمسی ما

                                                     بزرگترین سیاره

مشتری بزرگترین سیاره ی منظومه ی شمسی است . شما می توانید آن را در هر بخشی از سال بخوبی ببینید . این سیاره بسیار درخشان تر از هر ستاره ای به نظر می رسد . مشتری تقریبا" در هر دوازده سال یک بار به دور خورشید می چرخد اما مدت یک شبانه روز آن کوتاه است ، کمتر از ده ساعت طول می کشد مشتزی مانند زمین نیست . سطح آن از گاز تشکیل شده است .

ما میتوانیم روی سطح مستری خط هایی را ببینیم که آن ها را کمر بند های خطی می نامیم . لکه ی  سرخ بزرگی هم روی آن دیده می شود.که ناشی از طوفان بسیار بزرگی در گاز های جو مشتری است.مشتری 16 قمر دارد در میان آن ها 4 تا از بقیه بزرگتر اند یکی از آن ها گانیمد نام دارد که حتی از عطارد هم بزرگتر است.شما می توانید آن ها را با هر تلسکوپی ببینید.

 

منظومه ی شمسی ما

                                                            مریخ

 جومریخ:

به طور کلی جو مریخ در مقایسه با جو زمین از پیچیدگی کمتری بر خوردار است زیرا در مریخ اقیانوسی وجود ندارد تا بر روی دما و تغییرات آن اثر بگذارد.و افزون بر آن جو بهرام لایه ای است بسیار نازک تر و رقیق تر از  جو زمین ، به همین مناسبت به زودی گرم می شود و به سرعت دمای خود را از دست می دهد  جومریخ کمتر از جو زمین است وبافشارجو  در ارتفاع 30هزار متری سطح  زمین برابری می کند . بدیهی است چنین فشاری به از دست رفتن تعادل ایستادگی مایعات کمک می کند،و با جابجایی سطح مواد گرد و غبار شدیدی را در جو پیرامون مریخ پراکنده می سازد .

ترکیبات جو مریخ:

95% مریخ را دی اکسید کربن فرا گرفته است 20% دیگر را نیتروژن و بین 1تا 2 را هم آرگون اشعال کرده و بقیه مقدار کمی بخار آب ،مونوکسید کرین و اکسیژن و ازن اختصاص یافته است گاز های جو بهرام همانند زمین از رها شدن گاز های درونی که عامل اصلی آن آتش فشان هایی است،تولید گردیده اند

منبع:http://www.astronomy.net.ms/

منظومه ی شمسی ما

                                                             ماه

کره ی ماه تنها قمر زمین است. میانگین فاصله ی ماه تا زمین 403،384 کیلو متر و قطر ماه 3،476 کیلومتراست. در سال 1969 برای نخستین بار افرادی به نام های نیل آرمسترانگ و باز آلدرین بر ماه فرود آمدند بر خلاف زمین ماه نه اب دارد ، و نه جو ، و نه حیات ، و نه میدان مغناطیسی.نمی توان گفت که ماه کاملا" غیر فعال است،زیرا( ماه لرزه) را باید نشانه ای از وجود نوعی حرکت در درون آن دانست . قطعا" ماه در دوران گذشته آتشفشان هایی داشته است اما اغلب حفره هایی را که در آن می بینیم نتیجه ی اصابت سنگ های آسمانی   است که در اولین روز های شکل گیری آن به وقوع پیوسته .بعضی از این حفره ها عمیق اند مثلا" حفره ی نیوتون 800متر است. هنگامی که سفینه ی شوروی به نام لونا 3 از پشت ماه عکس می گرفت ، دانشمندان دیدند که روی پنهان ماه درست شبیه روی آشکار آن نیست . در آنجا تعداد حفره ها بسیار بیشتر بود اما به طور کلی از حفره های روی آشنای ماه کوچکتر بودند .

 

 

 

منظومه ی شمسی ما

                                                                         قمرها

 

بسیاری از سیارها قمر هایی دارند که به دور آن می گردند درست مانند ماه ما که به دور زمین میچرخد. بعضی از سیاره ها قمر های بسیار ی دارند. بعنوان مثال مشتری 39 قمر دارد.

قمر ها انواع مختلفی دارند.گروهی از جنس سنگ هستند و گروهی از جنس سنگ همراه با مایع و یخ هستند.بسیاری مانند ماه ما کوه و دره هم دارند. متاًسفانه ما اطلاعات کمی در رابطه با آن ها داریم  داریم زیرا از جزئییات آن عکس گرفته نشده است .

منظومه ی شمسی ما

                                                                                     زمین

زمین سومین سیاره ی منظومه ی شمسی است.فاصله ی زمین از خورشید به اندازه ای است که کره دمای مناسبی  را برای زندکی انسان ها ، گیاهان و جاندران فراهم می سازد .

سیاره ی زمین از دور به رنگ آبی و سفید دیده می شود که وقتی به این سیاره نزدیک می شویم قسمت های آبی اقیانوس ها و قسمت های سفید ابر ها هستند. زمین سیاره ایست از مقدار بسیار زیادی از آب و تشکیل شده از انواع سنگ هاو دارای  جویبا نیتروژن و اکسیژن زیاد است.این سیاره در فاصله ی 150000000کیلو متری        از خورشید به دور آن می گردد. زمین از نظر فاصله در میان زهره و مریخ قرار دارد و جرو سیارات داخلی زمین محسوب می شوند