ـ داخليترين حلقه D ناميده ميشود و سپس حلقهها C و B و A قرار دارند. در اطراف حلقه A حلقه F بيرونيترين آنهاست، البته حلقههاي نازك و بسيار دوردست G و E نيز كشف شدهاند.
در ميان اين حلقهها كه از قطعات يخ و سنگ تشكيل شده شكافهاي متعددي موجود ميباشد. نخستين بار «ژان دومينيك كاسيني» منجم فرانسوي بين حلقه A و B شكاف و فاصلهاي را كشف كرد كه بعدها به نام شكاف كاسيني معروف شد. اين شكاف فاصلهاي حدود 400 كيلومتر حداكثر بين حلقه A و B است.
خود حلقه A نيز داراي شكاف باريك ديگري است كه به افتخار كاشف آن «اِنكه ـ Enke » ناميده شده است. البته مواد كم تراكمتري نيز در اين شكافها وجود دارد.
اين حلقهها هرچه به سياره نزديكتر شوند بر طبق قوانين كپلر سريعتر به دور زحل ميچرخد. اين سرعت مواد حلقهها از 2 تا 15 ساعت يك بار به دور حلقه تغيير ميكند. البته چنانچه مدت گردش هر يك از اقمار مضربي از سرعت مواد حلقهها به دور سياره باشند سبب جذب وكشيده شدن مواد به سوي آن قمر شده و شكافي كمكم در ميان آن حلقه ايجاد ميكند. نظير شكاف كاسيني كه علت آن را به وجود قمر «ميماس» در پشت حلقه A نسبت ميدهند. اين حلقهها كه علت آن را به وجود قمر «ميماس» در پشت حلقه A نسبت ميدهند. اين حلقهها معمولاً نيم شفاف بوده بطوري كه نور ستارگان از لابلاي حلقهها ميتواند معمولاً نيم شفاف بوده بطوري كه نور ستارگان از لابلاي حلقهها ميتواند به صورت كم و بيش عبور كند. در خارج از حلقهها، قمرهاي سياره زحل آغاز ميشوند، بزرگترين آنها قمر تيتان Titan است. كه جو ضعيفي هم در اطراف خود دارد. از ديگر اقمار، قمر «ميماس»، «ري آ»، «ديون»، «تتيس» و «انسلادوس» است، برخي از اين اقمار قمركهايي نيز آنها را همراهي ميكند.
جرم زحل به حدي زياد است كه اين اقمار را تا فاصله بيش از يك ميليون كيلومتري در پيرامون خود نگه داشته است. سياره زحل را نيز جوي از هيدروژن، هليوم، آمونياك، و ديگر گازها تشكيل داده است و به دور سياره بطور سرسامآوري ميچرخند، ايجاد سايه حلقهها روي جو سياره و اختلاف دماي حاصل سبب جريانها و طوفانهايي نيز ميشود.